Równouprawnienie – uwierzę jak je zobaczę…

Czyli jak zawsze… W sumie nie wiem czemu się dziwię?

Z jednej strony – na każdym kroku reklamy i promocje obliczone na zyski z okazji „Dnia Kobiet”.

Z drugiej strony – bojówki feministek walczą o równość praw kobiet i mężczyzn. Ostatnio głośno było o parytety – czyli aby kobiety miały zagwarantowane wejście do sejmu.Również Europarlament walczy o równość dla kobiet.

Z trzeciej strony…. krótki sondaż wśród znajomych – żadna z kobiet nie wie kiedy jest Dzień Mężczyzn… Większość nawet nie wie, że takie święto istnieje.

Gdzie to równouprawnienie? Wszyscy trąbią tylko o kobietach, bo „kobiety to”, „kobiety tamto”. Nie, nie ujmuje kobietom, darzę Je wielkim szacunkiem, są ważne w naszym życiu (kto pamięta scenę z „Idealny facet dla mojej dziewczyny” pod pomnikiem Piłsudzkiego o kobietach w jego życiu?).

Dlaczego wywyższamy Je, stawiamy im piedestały naszym własnym kosztem? Nie, nie neguje potrzeby stawiania kobiet na piedestale, tylko faktu, że jest to robione naszym kosztem.
Na Dzień Kobiet każdy facet swojej partnerce kupował prezent, a ile z tych dziewczyn dzisiaj coś kupiło swoim mężczyznom? Chyba w prawie każdej firmie kobiety dostały kwiatek, a dzisiaj ilu mężczyzn dostało cokolwiek w firmach?

Czyżby równouprawnienie było wybiórcze? TAK jeżeli to przyniesie „zyski” kobietom, NIE jeżeli będzie to zysk dla mężczyzn? Dlaczego pozwalamy się tak traktować? Nie wiem jak inni, ale ja się nie zgadzam na takie traktowanie.

Dzień kobiet jest dniem wolnym od pracy, a Dzień Mężczyzn (w Rosji wypada 6 listopada) jest zwykłym dniem roboczym.